[SF] Fire

posted on 26 Nov 2009 10:38 by jannaliz in Summer-Love-Story

ใครไม่เคยอ่านฟิคของจนร ... รบกวนจิ้มตามไปฮ่ะ

 

Fic Index

 

.

.

.

 

นี่เป็นฟิคตอนพิเศษที่ลงเล่ม ... ตอนที่ 3 แล้วนะ

 

ยังเหลืออีก 2 Scene ก็จะหมดมุข บุญเก่าถูกใช้เกลี้ยง (ฮ่าๆๆๆ)

 

ขออภัยทุกคนที่รอคอยฟิคเรื่องใหม่นะ *ปั่นยิก*

 

*

*

 

Fire : T.O.P. X GD Love Scene

 

 

Eh eh eh eh eh eh ehh,to anyone

 

ท่ามกลางผู้คนมากมายที่เฝ้ามองการถ่ายทำมิวสิควีดีโอเปิดตัวศิลปินหญิงกลุ่มใหม่ของบริษัทอย่างสนอกสนใจ ... เสียงเสียดสีของเนื้อผ้า ดังสลับกับจังหวะดนตรี ปลุกปั่นให้อารมณ์ของคนสองคนที่กำลังลุ่มหลงอยู่ในวังวนเสน่หาพุ่งทะยานสูงขึ้น ริมฝีปากบางสั่นระริกเมื่อโดนรุกล้ำโดยลิ้นร้อนที่รอจังหวะนี้อยู่แล้ว ทันทีที่ลิ้นทั้งสองได้สัมผัสกัน เรี่ยวแรงที่ขัดขืนอยู่เมื่อครู่ก็อันตรธานไป หลงเหลือไว้เพียงแรงโอบรัดของสองแขนบางที่เกี่ยวกระหวัดร่างหนาให้เข้าหาแนบชิด ราวกับจะหลอมรวมเป็นคนๆเดียวกัน

 

 

Eh eh eh eh eh eh ehh, you gotta ring the alarm

 

อีกครั้ง ที่ฉากเลิฟซีนของหนึ่งในโปรดิวเซอร์วง 2NE1 กับแร็พเปอร์ดูโอของเขาเกิดขึ้นขณะอยู่ในสถานที่สาธารณะ มีผู้คนมากมายเดินกันขวักไขว่ ... ควอนจียงหายใจหอบเมื่อได้รับอิสระจากริมฝีปากของร่างสูงที่กำลังประคองกันไว้ในท่าที่หมิ่นเหม่และเชิญชวนให้สานต่อกิจกรรมอย่างมาก สายตาของลีดเดอร์ตัวบางมองไปรอบๆห้องแต่งตัวในสตูดิโอที่พวกเขาแอบเข้ามาปฏิบัติภารกิจเพื่อชาติ(กอลิล่า)อย่างหวั่นเกรง ... อย่าได้คิดกันเชียว ว่าเขาอยากจะมาโดนกระทำอะไรอย่างว่าในที่แบบนี้

 

 

Eh eh eh eh eh eh eh, we 2NE1

 

แม้จะพยายามผลักอกบึกๆนั่นออกจากตัวเท่าไหร่ หรือจะบีบพุงนิ่มๆของไอ้กอลิล่าตัวโตที่หมายจะเลิฟซีนกันให้ได้ซักแค่ไหน ... เชวซึงฮยอนก็ยังคงพยายามรั้งตัวคนรักเข้าไปหา แล้วโน้มริมฝีปากลงมาฉกเอาความหวานไปจากคนตัวบางนี่ให้ได้

 

 

Eh eh eh eh eh eh hey hey hey hey!

 

โอย อยากให้ทุกคนได้รับรู้ทั่วๆกัน ว่าควอนจียงไม่ได้อยากเปลี่ยนบรรยากาศมาฮันนีมูนอะไรในกองถ่ายนะว้อยยยย เขาก็แค่มาทำงานที่ได้รับมอบหมาย ... 4 สาวแสนสวยที่กำลังเต้นอย่างเอาเป็นเอาตายที่อยู่ข้างนอกนั่นน่ะ เป็นหนึ่งในผลงานที่เขาภูมิใจนำเสนอเลยเชียวนะ (ถึงจะมีรุ่นพี่เท็ดดี้เป็นโปรดิวเซอร์คนสำคัญ แต่จียงก็มีส่วนร่วมไม่น้อยนะ *ยืดอก*) แล้วนี่มันอะไรกัน ! พอมาถึงยังไม่ทันจะได้ทักทายใคร เจ้ามินจีน้องรักก็ตะโกนเสียงดังลั่นกองถ่าย

 

ท็อปอปป้า วันนี้มาดูหนูถ่ายเอ็มวีหรอค๊า'

 

เท่านั้นล่ะ ควอนจียงก็งานเข้าทันที !

 

 

"อา ... เทมป์ ตัวเองปล่อยเค้าก่อนไม่ได้เหรอ เค้าต้องทำงานนะ อื้อ !"

 

ตั้งแต่กูยอมเสียตัวให้มันเมื่อครั้งไปเที่ยวเมืองไทยเนี่ย กูต้องพูดอะไรแบบนี้ตลอดเลยเหรอวะ ??

 

"ก็ตัวเองอยากเซ็กซี่ทำไมล่ะ ... ใครให้แต่งตัวแบบนี้มาทำงาน รู้มั้ยว่าเค้าหวง"

 

อ่อก เชวซึงฮยอน เอามีดมาปักอกกูเถ๊อะ พูดอย่างเดียวก็พอจะทำใจได้บ้างล่ะนะ นี่จะเลิกเสื้อกูทำม๊ายยย สยิวนะว้อย ไหนบอกว่าแค่จูบไง ที่มือมึงกำลังจับอยู่น่ะ มันไม่ใช่ปากกูนะว้อย

 

"ปล่อยเค้า ถ้ามีใครมาเห็นเข้าจะทำยังไง นี่ไม่ใช่ที่บ้านนะ มีอะไรกลับไปที่บ้านได้มั้ยเล่า?"

 

ปากก็พูดไปพร้อมกับโดนจูบไป มือสองข้างก็พยายามจะปัดมือใหญ่นั่นออก แม่งเอ๊ย จับมือกูรวบไว้เหนือหัวอีก นี่จะปล้ำกันให้ได้เลยใช่มั้ยฮะ ?

 

 

ร่างสูงรูดเสื้อตัวบางของจียงออกมาได้สำเร็จ คนในอ้อมแขนครางอืออาราวกับจะประท้วงการกระทำของเขา แต่ขอโทษเถอะที่รัก ฉันยอมให้นายแต่งตัวแบบนี้ทำงานไม่ได้จริงๆ แฟนใคร ใครก็ต้องหวงเป็นธรรมดาจริงมั้ย ? แถม ... เขาดันมีแฟนแรดสุดๆขนาดนี้ ถ้าไม่ติดว่าเจ้าตัวเล็กนี่ใช้เงินเปลืองยังกับอะไรดี เขาจะงดรับงานทุกอย่างแล้วมานั่งเฝ้าจียงทำงานเลยแหละ

 

"เอ๋?"

 

จียงอดที่จะประหลาดใจไม่ได้ เขาโดนซึงฮยอนถอดเสื้อผ้าทีไร เป็นอันต้องเสียเปรียบทุกครั้งไปสิน่า หากแต่ ... ครั้งนี้มันไม่เป็นแบบนั้น พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าไอ้คนชอบเอาเปรียบเดินลิ่วๆไปที่กระเป๋าเป้แล้วคว้าเสื้อยืดตัวใหม่มายื่นส่งให้

 

"ห้ามใส่เสื้อตัวเมื่อกี้ออกไปทำงานนะ วันนี้เค้ามีธุระสำคัญ คงจะรอตัวเองเลิกงานไม่ได้ ถ้าเสร็จธุระแล้วเค้าจะโทรหา แต่ตัวเองห้ามแต่งตัวโป๊นะ ไม่งั้นคืนนี้น่าดู !!"  

 

ชิส์ นึกว่ากูกลัวมึงหรือไง ไอ้กอลิล่าหน้าหื่น !! ถ้ากูจะแก้ผ้าออกไปทำงาน มึงจะทำไม ? ปล้ำกูโชว์ทุกคนเหรอ กล้าป่ะล่ะ !!

 

"ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นนะ ถ้าตัวเองคิดทำอะไรแผลงๆ เค้าจะรักตัวเองต่อหน้าทุกคนจริงๆด้วย"

 

โอ๊ะ มันรู้ทันความผิดกูครับ ! แล้วที่เมื่อกี้หาว่ากูแต่งตัวโป๊อ่ะ กูอยากบอกจริงๆว่า ... นี่กูเป็นผู้ชายนะว้อยยยย แค่ถอดเสื้อ ใส่เสื้อโชว์หน้าอกเนี่ย มันโป๊ตรงไหนวะ ?

 

"รู้แล้ว ใส่เสื้อที่ตัวเองเลือกให้ก็ได้ พอใจรึยัง ... แล้วคืนนี้จะกลับดึกมั้ย ?" 

 

ให้ตายเถอะ ขอกูเรียกมึงว่า ท็อปฮยองเหมือนเดิมได้ป่ะ ? เรียกเค้ากับตัวเองแล้วรู้สึกกระดากปากว่ะ ขนาดเป็นแฟนกันมาจะ 2 เดือนอยู่แล้วนะ กูยังไม่คุ้นกับคำเลี่ยนๆแบบนี้เล๊ยยย

 

"ไม่ดึกหรอก สัญญาว่าจะรีบกลับนะครับคนดี มาให้จูบอีกทีซิ เดี๋ยวเค้าจะไปแล้วนะ"

 

เชอะ มาคนดงคนดี หมั่นไส้ !! แต่ถามว่าควอนจียงจะยืนเฉยๆแบบนี้เหรอ ก็เปล่า ... ถึงยังไงก็ต้องเดินเข้าไปหาอ้อมแขนแข็งแรง แล้วก็เผยอริมฝีปากรับจูบดูดดื่มจากเชวซึงฮยอนอยู่ดีล่ะน่า ก็คนมันรักกันอ่ะ จะให้ถือไมค์แล้วแร๊พบอกรักกันมันก็ไม่ใช่เรื่อง จะจากกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง ก็ต้องล่ำลากันด้วย Deep Kiss แบบนี้ตลอด

 

"โทรหาด้วยนะ ไม่งั้นจะงอน" 

 

ถึงจะปากดีด่าคนตัวสูงที่เดินออกไปแล้วในใจประจำ แต่เขาก็ไม่เคยปฏิเสธหัวใจตัวเอง ว่าทุกๆลมหายใจที่มีอยู่ตอนนี้ มันมีไว้เพื่อใคร และทุกๆวินาทีที่ดำรงชีวิตอยู่นี่ จะอยู่ไปเพื่อใคร ? ยิ่งคิดถึงเรื่องโรแมนติกที่ซึงฮยอนปฏิบัติต่อเขาเสมอ จียงก็ยิ่งยิ้มหน้าบานกับตัวเองมากขึ้นทุกที

 

 

 

*

*

*

 

 

 

แล้วนี่มันอะไรกันห๊า ??? ธุระของนาย คือการออกมาพบกับแฟนเก่า แบบนั้นใช่มั้ย ?

 

 

คนตัวเล็กที่ทิ้งก้นลงบนเก้าอี้หรูหราในภัตตาคารราคาแพงกำลังจับจ้องไปที่โต๊ะใกล้เคียง ซึ่งตอนนี้คนสองคนที่กำลังหัวเราะต่อกระซิกนั่นคงจะยังไม่เห็นว่าเขามีตัวตนอยู่ในร้านนี้ด้วยล่ะมั้ง ... จียงจำได้นะ ก่อนจะจูบลากันตอนกลางวันน่ะ เชวซึง ฮยอนพูดว่ายังไงบ้าง ? ไหนบอกว่าไปธุระสำคัญ ภาพที่เห็นตรงหน้านี่คือธุระใช่มั้ย ออกมาเจอกิ๊กเก่าที่เคยเป็นข่าวกันอยู่พักนึงเนี่ย มันคือธุระสำคัญใช่มั้ย ???

 

"พี่จียง ใจเย็นๆดิ อาจจะเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดก็ได้"  

 

ไม่ต้องมาปลอบใจกูเลย คังแดซอง ! เซ้นส์พระเจ้าของมึงมันหายไปไหนแล้ววะ ?? มึงถึงดูไม่ออกว่าคนที่เค้าเคยเป็นแฟนกันอ่ะ เค้านัดกันมาทำไม

 

"ฉันไม่ได้โกรธซักหน่อย ... ก็แค่จะจำไว้ บอกว่าไปธุระใช่มั้ย วันหลังฉันก็จะมีธุระของฉันบ้างละกัน คราวนี้พวกนายอย่ามาห้ามนะ ฉันถือว่า ฉันไปธุระเหมือนกัน !!"

 

โอว จียงนูน่าคร๊าบ แดซองกราบเถอะคร๊าบ อย่ามีเรื่องก๊านนน พวกพี่อาจจะสะใจที่ได้ปั่นหัวอีกฝ่ายให้หึงได้ แต่ผมปวดกบาลว่ะ นี่ต้องกลับไปเคลียร์กรณีพิพาทให้คู่เบรีอีกนะเนี่ย เมื่อเช้ากูเกือบเอาชีวิตไม่รอดคร๊าบ ทำไมพิษรักแรงหึงของเคะ วงนี้มันมีอานุภาพร้ายกาจแบบนี้ !!!

 

"ผมขอร้องเถอะพี่ ดูนั่นดิ ! กระเป๋าฮเยยุนนูน่า ผมว่าเค้าไม่ได้มากันตามลำพังหรอก" 

 

ฮึ้ย ! เอาพี่สาวมาอ้างหรอ ... ไม่เชื่อหรอก กูไม่เชื่อมึงอีกแล้ว ไอ้ลิงหน้าหื่น

 

"นายรู้ได้ไง ฉันว่านายอย่าแก้ตัวให้ท็อปฮยองของนายดีกว่านะ แดซอง" 

 

กูไม่ได้แก้ตัวให้ท็อปฮยองคร๊าบ จียงนูน่า !! แต่กูจำได้ กระเป๋าใบนี้แหละ กูไปช่วยท็อปฮยองเลือกตอนวันเกิดฮเยยุนนูน่า แต่โอเค กูไม่พูดก็ได้ ถ้ากูพูดเดี๋ยวก็หาเรื่องด่ากูอีกคร๊าบ

 

มือบางคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหมายเลขที่คุ้นเคย สีหน้าที่เฉยสนิทนั่นทำให้คังแดซองรู้สึกหนาวๆร้อนๆ ทั้งๆที่ภายในร้านก็มีฮีทเตอร์ปรับอุณหภูมิอยู่นี่หว่า ?

 

โอ๊ว ! พระเจ้าแห่งวายจีเป็นพยานเถอะครับ ควอนจียงโทรหาสามีที่นั่งอยู่ห่างกันไม่กี่โต๊ะ แล้วก็ให้ตายเถอะคร๊าบ สามีของควอนจียงไม่รู้ตัวว่าภรรยานั่งหึงอยู่ตรงนี้ !! ฮึ้ย วันนี้กูจะต้องยกทัพไปสงบศึกให้ใครบ้างล่ะเนี่ย ??

 

"ตัวเองอยู่ที่ไหนเหรอ เชวซึงฮยอน"

 

น่าน เรียกสามีด้วยศัพท์ที่ใช้กันสองคน แต่เสือกลงท้ายด้วยชื่อนามสกุลครบถ้วน แบบนี้ถ้าไอ้สามีกอลิล่ามันไม่รู้ว่าเมียโกรธ กูก็ไม่รู้จะพูดยังไงละ

 

"ธุระ ? ... แล้วธุระของตัวเองคืออะไรเหรอ?"

 

อูย ท่าทางสามีจะโง่จริงๆว่ะ  แดซองอยากตะโกนให้บุคคลในสายสนทนานั้นมันหันมาจริงๆโว้ยยยย ดูให้เต็มตา เมียพี่นั่งอยู่นี่แล้ว ไม่ต้องโกหกพี่จียงเค้าร๊อก

 

"แปลกนะซึงฮยอน ... ตัวเองบอกเค้าว่านัดฮเยยุนนูน่าไว้ แต่ทำไมเค้าถึงเห็นมินอานูน่านั่งอยู่กับตัวเองตามลำพังตอนนี้ล่ะ" 

 

 

 

ห๊ะ ???

 

เชวซึงฮยอนหันขวับมาด้านหลัง ดวงตาคมนั่นเบิกกว้างยิ่งกว่าตอนที่เขาเจอหน้า ชินมินอา อดีตคนเคยเป็นข่าวร่วมกันซะอีก !! จียงของเขากำลังเดินมาทางนี้แล้ว เบื้องหลังของคนตัวบางคือไอ้เทพเจ้าตาหยีหน้ากวนตีนนั่น

 

นี่มึงยุเมียกูให้มาเล่นงานกูใช่ม๊ายยย ?? ร้านอาหารมีเป็นร้อยเป็นพัน ทำไมมึงต้องมานัดกันแถวนี้ ?? เดี๋ยวกลับบ้านไป มึงตอบคำถามกูมาเลยนะ ไอ้แด๊ !

 

"อ้าว จียง แดซอง มากินข้าวกันสองคนเหรอจ๊ะ"

 

โฮววว ทำไมกูถึงรู้สึกว่าตัวเองเป็นสามีที่แอบมากินข้าวกับเมียน้อย แล้วเมียหลวงตามมาเจอเลยวะ ??

 

"ครับ แล้วนูน่ามากับท๊อปฮยองสองคนเหรอครับ"

 

อ๊ากกกก สุดที่รักของผมพูดเสียงเรียบมาก แบบนี้แสดงว่