[FIC-Gamble] Chapter 2(2/2)

posted on 22 May 2011 02:15 by jannaliz in GAMBLE
ในที่สุดก็ครบ 10 วัน
 
 
 
อยากจะบอกให้ทุกคนดีใจ ...
 
 
 
ว่าตอนนี้ จะเป็นตอนสุดท้ายที่จะอัพในรอบ 10 วัน
 
 
 
โอ๊เย !!!!!~
 
 
 
เชิญเบิ่งเด๊อค่าาาาาา *โค้ง*
 
 
 
 
.
.
.
 
 
 
 
 
ตอนที่ 2 (2/2)
 
 
 
 
 

ภายในห้องนอนสีหม่นที่ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยตามนิสัยไม่วุ่นวาย อะไรก็ได้ง่ายๆของคุณชายสาม แห่งตระกูลวายจี บัดนี้กำลังเป็นสภาย่อมๆที่เปิดให้เหล่าพี่น้องร่วมบิดาได้แสดงความคิดเห็นกันอย่างเต็มที่ เกี่ยวกับเงื่อนไขพิสดารของคนเป็นพ่อ เกี่ยวกับการสืบทอดตระกูลในกาลหน้า ซึ่งประธานในการเปิดสภาครั้งนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคุณชายใหญ่ อิมแทบินนั่นเอง

 

 

 

“งานนี้ทุกคนในตระกูลถือเป็นคู่แข่งกันหมด ทั้งพวกเราพี่น้อง และพวกคุณอาฮงจุน” พี่ใหญ่กล่าวย้อนความถึงความน่าจะเป็นของผู้มีสิทธิ์เข้าชิงตำแหน่งทั้งหมด

 

 

“ฉันว่า เราตัดพวกคุณนายคิมออกไปดีมั้ย ทุกวันนี้พวกเค้าไม่มีโอกาสเข้าใกล้ป๋าด้วยซ้ำ แล้วถ้าเด็กนั่นเข้ามาอยู่ในบ้านเรา เค้าคงจะอยู่ใกล้ๆป๋านั่นล่ะ” ดองวุคแสดงความเห็นเป็นคนแรก ซึ่งคู่แข่งที่สามารถตัดได้แน่นอน คือบรรดาภรรยาชั้นรองทั้งหลายของป๋า ที่จะได้เจอกันจังๆเวลามีงานใหญ่เท่านั้น

 

 

“และผมก็ไม่ต้องการสืบทอดอำนาจของป๋า เพราะฉะนั้น ใครอยากได้ก็เอาไป” เจ้าของห้องเป็นคนแรกที่ปฏิเสธเสียงแข็ง จนพี่สาวทั้งสองต้องรีบออกความเห็นบ้าง

 

 

“ถึงจะไม่อยากแย่งอำนาจกับใคร แต่พี่ว่า ป๋าต้องการยกตำแหน่งนั้นให้นายนะ ซึงฮยอน” โบมี พี่สาวร่วมมารดาเพียงคนเดียวกล่าวขึ้น เธอเป็นคนนิ่ง สุขุม และมองการณ์ไกลในทุกสถานการณ์ ซึ่งเธอกล้าพูดอย่างเต็มปากเชียวล่ะ ว่าป๋าของเธอเล็งเห็นอะไรบางอย่างในตัวน้องชายคนนี้

 

 

“อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ตราบใดที่พี่แดนนี่ยังอยู่ ซึงฮยอนก็เป็นแค่ตัวเลือกเหมือนกันแหละ” ซานดาราเข้าข้างพี่ชายเต็มที่ เธอเองก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์หรอก ถึงยังไงแม่ของเธอก็ต้องวิ่งเต้นหาเสียงให้กับพี่ชายจนได้ล่ะน่า

 

 

 

“พี่ดาร่าพูดเหมือนตัวเองไม่เกี่ยวกับการแย่งอำนาจครั้งนี้เลยนะคะ” คราวนี้เป็นแชรินที่ออกความเห็นแขวะพี่สาวคนโตเต็มที่ เพราะในฐานะที่ซึงรีเป็นน้องคนเล็ก โอกาสจะเข้าไปชิงตำแหน่งทายาทกับพี่ๆ ก็มีความเป็นไปได้น้อยมากที่จะสำเร็จ ฉะนั้น … เธอที่เป็นพี่สาวร่วมสายเลือดเดียวกันนี่ล่ะ ที่จะต้องคว้ามันให้ได้ แม้ว่าหนทางจะลำบากกว่าการส่งซึงรีไปแข่งกับพี่ๆก็ตาม

 

 

“เราอย่าเพิ่งทะเลาะกันเองเลยค่ะ ถึงยังไงทุกคนก็พี่น้องกัน แม้ว่าตอนนี้จะต้องแข่งกันเองก็ตาม ฉันว่า เราน่าจะมาร่วมมือกัน กำจัดศัตรูนอกสายเลือดกันก่อน แล้วหันมาเล่นกันเองดีมั้ยคะ” มินจี น้องสาวคนเล็กของครอบครัวเอ่ยแทรก เมื่อเห็นแชรินกับซานดาราทำท่าจะทะเลาะกันเอง ความเห็นของเธอกระทบใจพี่ชายใหญ่เข้าอย่างจังเบอเร่อ

 

 

 

 

แทบินนั่งฟังน้องๆออกความเห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะคล้อยตามคำพูดของแต่ละคนจริงๆให้ตาย  ดองวุคพูดถูกว่าพวกเมียรองของป๋าไม่มีผลอะไรกับการเดิมพันครั้งนี้ เพราะมันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ส่วนที่ซานดาราจะเข้าข้างเขามันก็เป็นเรื่องธรรมดา เพราะแม่กรอกหูน้องสาวมาตั้งแต่เล็กจนโต ว่าตำแหน่งทายาทของตระกูลจะต้องเป็นของเขาในฐานะพี่ชายคนโต หากแต่ที่โบมีพูดมันก็ถูก สายตาที่ป๋ามองซึงฮยอนไม่เหมือนกับที่มองเขา มันเป็นไปได้เลยล่ะ ที่ป๋าจะอยากยกอำนาจให้ซึงฮยอน แต่กลัวจะเป็นที่ครหา ทำให้ต้องสร้างเงื่อนไขบ้าบอแบบนี้ ?

 

 

 

ตะ … แต่ว่า การที่จะให้จีบเด็กนั่นให้ติดแล้วเอาทุกสิ่งทุกอย่างไป มันจะไม่เป็นการเอื้อประโยชน์ต่อเขาและดองวุคที่มีรสนิยมแบบผสมผสาน คือหญิงก็ได้ ชายก็ดี มากกว่าเหรอ ? ในเมื่อซึงฮยอนที่พวกเขาพี่น้องรู้จักดี มีความฝันสมัยเรียนอนุบาลว่า อยากได้ภรรยาหุ่นดีเหมือนบียอนเซ่ หน้าสวยเหมือนคิมแทฮี และหน้าอกคัพอีเหมือนโซระ อาโออิ ขนาดนั้นอ่ะ ? แถมหมอนั่นก็ไม่ต้องการอำนาจกับสมบัติของป๋า เพราะน้องชายคนนี้รักสันโดษ ไม่ยอมสุงสิงกับใครมาตั้งแต่เด็กแล้วนี่นะ ?

 

 

 

ว่าแต่ที่ประหลาดใจมากกว่านั้น ... คือ ถ้าป๋าต้องการมอบอำนาจให้ซึงฮยอนจริง แสดงว่าสายตาคู่นั้นต้องเป็นของหมอนี่งั้นเหรอ ?? แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงนะ ในเมื่อเขาก็ไม่เห็นว่าน้องชายคนนี้จะทำสีหน้าอะไรนอกจาก ‘หน้าหล่อเลว’ เลยนี่นา ?

 

 

 

จะมีก็แต่แชรินนี่แหละที่ทำให้เขาไม่ชอบใจ เพราะเธอพูดยุแยงน้องสาวของเขาทางอ้อมให้ลุกขึ้นมาชิงชัยกับคนอื่นๆด้วย และมินจีที่ทำให้เขาต้องทึ่ง ! เพราะคำพูดของเธอคือสิ่งที่เขากำลังจะคิดพอดี๊พอดี ^^

 

 

 

 

“พี่เห็นด้วยกับมินจี … พวกเราเป็นพี่น้องกัน ยังไงสุดท้ายอำนาจก็ตกเป็นของเรา ฉะนั้น มันคงจะดีกว่า ถ้าเราจะกำจัดศัตรูนอกให้หมดสิ้น ก่อนจะมาเล่นกันเองอย่างแฟร์ๆ … พวกเธอคิดว่าไง” พี่ใหญ่พูดเสียงเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายบอกให้รู้ว่า กูเอาจริง ใครไม่เล่น แต่กูเล่นแน่ จะเล่นแบบจัดหนักด้วยเหอะ !!!!

 

 

 

“ผมขอผ่าน ใครจะเล่นอะไร แข่งกับใคร เชิญตามสบายละกัน” ยังคงเป็นซึงฮยอนที่ปฏิเสธคนแรกสุด โดยหารู้ไม่ว่า ชะตากรรมข้างหน้ามันเล่นตลกกับคนเราเสมอแหละ

 

 

“เอาสิ ฉันเองก็คันไม้คันมืออยากเอาชนะคนปากดีอย่างนายมานานแล้ว แดนนี่”

 

 

 

 

นี่ถ้าไปซื้อหวย แทบินก็รวยเละ เพราะดองวุคไม่เคยอยู่เฉยซักทีหากจะต้องมีการเอาชนะคะคานกับเขาเนี่ย งานนี้สงสัยเขาจะต้องสั่งสอนให้ไอ้น้องไม่มีมารยาทคนนี้รู้ซะแล้ว ว่าพวกไม่เคารพผู้อาวุโส จะต้องโดนลงโทษยังไง หึหึ

 

 

 

 

“ฉันคงไม่กล้าแข่งกับพี่แดนนี่หรอกค่ะ แต่ฉันจะคอยเป็นผู้ช่วยของพี่ละกัน” ซานดาราประกาศผันตัวเองเป็นซัพพอร์ตเตอร์ในบัดดล

 

 

“ฉันก็ขอปฏิเสธ แต่ฉันยังยืนยันคำเดิม ว่าซึงฮยอนคือคนที่ป๋าเลือก ไม่เชื่อทุกคนก็คอยดู” โบมีพูดเสียงเรียบ คาดว่าเธอจะเป็นกุนซือคนสำคัญที่ผลักดันซึงฮยอนออกมาแข่งกับพวกเขาแน่ๆ

 

 

“ซึงรีคงสู้พวกพี่ไม่ได้ แต่ฉันไม่ยอมแพ้แน่ๆ ว่าไงก็ว่าตามนั้นค่ะ” แชรินยิ้มเจ้าเล่ห์ไม่แพ้พี่ชาย แต่ท่าทางแก่นแก้วกว่ากันเยอะ เธอไม่รอให้มินจีตอบรับใดๆ คว้ามือน้องสาวชูขึ้นฟ้าทันที

 

 

“และฉันคงจับคู่กับมินจี เพราะไม่ว่าใครจะได้อำนาจของป๋าไป เราก็แบ่งกันอยู่ดี พวกพี่ๆระวังตัวดีๆละกันนะคะ” เธอกล่าวเสียงแหลม ทำท่ากวนโอ๊ย

 

 

 

“งั้นดี … ต่อไปนี้ เรามาร่วมมือกัน ฉันต้องการกำจัดอาฮงจุนเป็นคนแรกเลย !!!” แทบินยักคิ้ว เขากวักมือเรียกน้องๆเข้ามาประชุมลับกัน โดยเป้าหมายแรกที่จะจัดการ ก็คงจะหนีไม่พ้นท่านรองหมีใหญ่ ที่เป็นอริกับอิมแทบินมาตั้งแต่จำความได้ …

 

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

‘ฮ้าดดดดดด เช่ยยยยยย !!!!’

 

 

 

อีกฟากหนึ่งของคฤหาสน์ ท่านรองปาร์คผู้คาดว่าจะถูกหลานๆปีนเกลียวเป็นคนแรกจามเสียงดังลั่นห้องมาหลายทีติดๆกัน ผู้ร่วมห้องอย่างท่านผู้บริหารซองกับผู้จัดการโอ ถึงกับหงุดหงิด ปากล่องทิชชู่ใส่

 

 

 

“หนังสือสมบัติผู้ดีที่ฉันเผาส่งไปให้ นายไม่เคยได้รับบ้างหรือไง ห๊า ?” เบคยอง ชายผู้มีส่วนสูงน้อยที่สุดในตระกูล (จริงๆ) พูดอย่างหงุดหงิด เมื่อไอ้หมีนรกคู่กัดของเขาจามเสร็จ ก็หันมายิ้มแฉ่งให้ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร

 

 

“พอดีฉันเป็นผู้ดีมากพอ ไม่จำเป็นต้องอ่านเพิ่มหรอก ว่าแต่นายเหอะ ฉันเผาที่เสริมส้นแพลตตินั่มส่วนสูงเป็นวา กับทำบุญตักบาตรด้วยนมสดผสมกับยาต่อกระดูกให้ยาวขึ้นอย่างน้อย 10 เซนต์ไปเป็นร้อยๆขวด ได้รับบ้างอ๊ะเปล่า ?” พูดจบฮงจุนก็ต้องกระโดดหลบหลังโซฟา เมื่อคู่สนทนาปารองเท้า (ที่มีแผ่นเสริมส้นหลายนิ้วสอดไว้) มาใส่

 

 

“ฉันไม่รับว๊อยยยยยย ไอ้หมีนรก !!!!!”

 

 

 

“กัดกันตั้งแต่หนุ่มยันแก่ … ไม่รู้ว่าพวกแกนี่เป็นคู่แค้นกันมาตั้งแต่ชาติปางไหนวะ” จินฮวานละสายตาจากสมุดบัญชีของผับย่านฮงอิก เขามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเอือมระอา เพราะไอ้รองหมี กับรองเปี๊ยกนี่มันทะเลาะกันมาตั้งแต่วันแรกที่ได้อยู่ร่วมบ้านกันเลยเหอะ เขาล่ะไม่อยากจะรื้อฟื้นความหลัง ว่าพวกมันน่ารำคาญมาก จนน่ากลัวว่าจะมีซัมติงต่อกันขนาดไหน ?

 

 

 

“เออๆ นั่นสิ จินฮวานพูดถูก … นี่ๆ เบคกี้ พวกเราควรจะมาร่วมมือกันกำจัดไอ้พวกเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนั่น ก่อนที่มันจะมาโค่นอำนาจพวกเราแล้วเอาตำแหน่งผู้นำตระกูลไปนะเว้ย” ฮงจุนพูดไปก็มุดหลบรองเท้าอีกข้างไปด้วย

 

 

“ฉันไม่ได้อยากได้ตำแหน่งของเฮียยางกูล ก็แค่อยากให้ไอ้พวกลูกเทวดาพวกนั้นมันเข้ามาช่วยงานพ่อมันบ้าง ก็แค่นั้น” เบคยองตัดบท เมื่อนึกถึงกิจการของครอบครัวทีไร เขาล่ะหมั่นไส้ไอ้ลูกๆพวกนั้นทู๊กที มีอย่างที่ไหน ? พ่อมันทำงานงกๆ แต่ไอ้พวกลูกๆที่มันดั๊นเรียนจบซะสูงล้ำก็เอาแต่อยู่ในบ้านเฉยๆ ไม่คิดจะทำมาหากินอะไรเลย โมโหว๊อย !

 

 

“นั่นสิ ฉันเองก็ไม่ได้อยากแย่งตำแหน่งกับพวกเด็กๆหรอก แค่ให้พวกเขามาช่วยงานของเฮียยางฯ ฉันก็พอใจแล้วแหละ”

 

 

 

 

ฮงจุนมองเพื่อนร่วมอุดมการณ์แล้วถอนหายใจ แผนการที่เขาอุตส่าห์คิดไว้อย่างดิบดี พวกสาวๆในสต๊อกของฮยองคงจะไม่ใช่คู่แข่งอะไร เพราะแม่พวกนั้นวันๆก็ดีแต่แต่งตัวสวย แล้วดูแลเรื่องเล็กๆน้อยๆในครอบครัว เช่น จ่ายตลาด (คือ การเดินนวยนาดทำหน้าสวยแล้วเก็บค่าเช่าที่ในตลาดจากพ่อค้าแม่ขายทั้งหลาย) หรือไม่ก็ทำครัว (คือ การแบ่งเวรกันชี้นิ้วสั่งพ่อครัวของตระกูลให้ทำโน่นนี่ ที่คุณๆแต่ละคนโปรดปราณ) ก็แค่นั้น ?

 

 

 

แต่ยัยคุณนายแนวหน้า 3 คนนั้นน่ะสิ เป็นศัตรูตัวฉกาจเชียวล่ะ … เล็กซี่เป็นเมียอันดับแรกๆที่ยังมีอำนาจในมืออยู่บ้าง อย่างน้อยๆก็มีไอ้แดนนี่เป็นไพ่ใบสำคัญ ซึ่งเขาแสนจะเกลียดไอ้หลานคนนี้นักล่ะ ไม่รู้แม่งทำบุญด้วยอะไร ? เกิดมาถึงได้หล่อลากไส้ขนาดที่สาวๆหลงได้ขนาดนั้น ? คิดดู เขาเคยชวนมันไปเที่ยวผับที่เป็นกิจการของบ้าน บังเอิญได้เจอสาวสวยถูกใจ แต่สุดท้ายก็เสร็จแม่งไปทุกที เพราะมันเสือกหล่อกว่า T^T

 

 

 

ส่วนกัมมี่ที่มีภาษีดีกว่ายัยเล็กซี่หน่อย คือมีลูกชาย 2 คน  … สำหรับดองวุค หมอนี่วันๆเอาแต่กร่าง ปากดี อวดดี แล้วก็หน้าตาดี ไปวันๆ (คุณสมบัติหลังสุด จะสำคัญที่สุดเสมอ) ส่วนซึงฮยอน หลานชายที่หน้าตาหล่อมากกว่าพี่มันสองคนแรก แต่ดันไม่เคยสนใจในลาภยศสรรเสริญ เห็นวันๆไม่ยุ่งกับใคร จนเขาเคยอยากจะถามมันเหมือนกันว่า มึงจะไปบวชรึเปล่า ? กูยินดีจะเป็นเจ้าภาพจัดงานให้ช้างที่สุดเท่าที่กำลังทรัพย์จะอำนวยเลยนะ พอบวชแล้วมึงก็ไม่ต้องสึกตลอดชีวิตไปเลย ชีวิตกูจะได้ตัดคู่แข่งในความหล่อไปได้อีกคน ฮ่าๆๆ *หัวเราะเสียงก้อง*  … สำหรับไอ้เด็กสองคนนี้มีโอกาสเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวทั้งคู่ เพราะมันมีแม่เป็นถึงนักฆ่าที่ปลิดชีพเมียคนแรกของฮยองของเขามากับมือ แค่คิดก็ … บรื๋อส์ กลั๊ว กลัว > <

 

 

 

และอึนจู พี่สะใภ้คนล่าสุดที่คงจะต้องเป็นคู่แท้กับฮยองชัวร์ๆ  เพราะปกติท่านยางจะมีช่วงโปรโมชั่นสำหรับเมียๆแค่ไม่เกิน 6 เดือน คนไหนโปรดมากหน่อยอย่างเล็กซี่และกัมมี่ ก็จะได้ออกงานซัก 2 ปีเป็นอย่างหรู ถ้าคนไหนโปรดน้อยหน่อย หรือไม่โปรดเลย แค่นอนด้วยกันซักที ก็ไล่ออกจากห้องแทบไม่ทันแล้ว ซึ่งดูๆไป … เมียคนล่าสุดนี่อยู่ทนอยู่นานถึง 18 ปีจริงๆแฮะ หลานชายที่เกิดจากเมียคนนี้ของฮยอง ยังเป็นเด็กน้อยไม่ประสีประสา แต่กระนั้นเจ้าซึงรีนี่มันก็หูตาไม่ใช่เล่นๆ เหมือนยัยแชรินพี่สาวของมันเหมือนกันนะ เห็นใสซื่อแบบนั้น อย่าให้มารยาสาไถยขึ้นมาเชียว แม้แต่ฮงจุนก็ยังเคยพ่ายให้กับน้ำตาของเด็กนรกนั่นมาแล้วเหมือนกันเลย

 

 

 

 

เมื่อประเมินคู่แข่งหลักๆทั้ง 4 คนแล้ว ท่านรองปาร์คก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ เพราะไม่รู้ว่าจะเก็บใครก่อนดีในหลาน 8 คนนั่น … แต่ที่ตัดออกจากสารระบบแน่ๆแล้ว คือ ซานดารา โบมี และมินจี เพราะหลานสาวพวกนี้มีพี่น้องผู้ชายที่สามารถชิงดีชิงเด่นได้ทุกเมื่อ จะมีก็แต่แชรินที่ห้าวหาญเกินใคร ในสถานการณ์ที่ซึงรียังเสียเปรียบพี่ชายทุกคนอยู่แบบนี้ ก็มีเธอนี่ล่ะที่จะสามารถแย่งตำแหน่งทายาทมาให้น้องชายได้

 

 

 

“ถอนหายใจบ่อยๆ เค้าว่าจะแก่เร็วนะ” คู่กัดตัวเล็กเปรยขึ้นลอยๆ ตายังคงมองบัญชีประจำเดือนของร้านเสื้อผ้าที่มันดูแลอยู่

 

 

“เป็นห่วงเค้าด้วยเหรอ ตัวเอง ?” ฮงจุนตอบกลับกวนๆ จงใจใช้น้ำเสียงงุ้งงิ้งที่สุด ซึ่งก็ได้ผล … เบคยองเขวี้ยงรองเท้ากลับมาแทบไม่ทัน

 

 

“อันที่จริง ฉันอยากจะให้นายถอนหายใจให้หมดตัว ตายไปเลยด้วยซ้ำเหอะ”

 

 

“ฮะๆ ถ้านายอยากให้ตายขนาดนั้น นายก็ควรช่วยฉันคิดวิธีกำจัดพวกเด็กนรกนั่น ฉันจะได้ตายตาหลับซะที” คราวนี้คนฟังถึงกับปารองเท้ามาครบสองข้างทีเดียว

 

 

“เลิกฝันเหอะ ยังไงเฮียยางก็ต้องยกตระกูลให้ลูกชาย หมีกาฝากอย่างนาย ไม่มีสิทธิ์หรอก”

 

 

 

ประโยคตบท้ายนี่มันฟังแล้วเจ็บจี๊ดเลยให้ตาย !

 

 

 

แบบว่าฮงจุนก็ไม่ได้หูหนวกตาบอดหรอกนะ ที่จะดูไม่ออกว่าจริงๆแล้วฮยองหมายตาใครไว้น่ะ

 

 

 

ก็แหม …

 

 

 

เป็นพ่อลูกกัน ‘สายตาแบบนั้น’ มันก็ต้องส่งผ่านกันทางดีเอ็นเอ บ้างล่ะวะ !!!

 

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

“นี่ห้องของจียงนะจ๊ะ ส่วนยองเบน่ะ จะต้องไป …” คุณนายอึนจูพาสมาชิกใหม่ทั้งสองมายังห้องพักหรูหราชั้นบน แต่ยังไม่ทันได้บอกว่าบอดี้การ์ดคนใหม่ของลูกชายจะนอนห้องไหน ซึงรีน้อยก็ชิงโพล่งขึ้นมาซะก่อน

 

 

“นอนห้องของซึงรีฮะ !!!” พูดจบก็ไม่รอให้คนเป็นแม่ทักท้วงอะไร รีบจูงมือเพื่อนเล่นคนใหม่วิ่งแท่ดๆไปที่ห้องของตัวเองที่อยู่ในละแวกนั้นทันที

 

 

“ท่าทางลูกชายพี่อึนจูจะติดไอ้เตี้ยนั่นมากๆ” จียงออกความเห็น เขาสังเกตเห็นว่า พี่สาวข้างบ้านของเขามีความกังวลอย่างชัดเจน

 

 

“หรือว่าพี่อึนจูไม่อยากให้ยองเบมันมาคุ้มครองน้องซึงรี ? ถ้าเป็นแบบนั้นต้องรีบบอกผมนะฮะ ผมจะได้ให้ไอ้เตี้ยมันลาออกไปเดี๋ยวนี้เลย” ว่าแล้วก็จะไปลากเพื่อนรักให้ลาออกไปจริงๆ แต่พี่อึนจูกลับฉุดมือไว้ซะก่อน

 

 

“ไม่ใช่หรอก ยองเบมาเป็นเพื่อนเล่นของซึงรีแบบนี้ก็ดีแล้ว แต่พี่เป็นห่วงจียงมากกว่าจ้ะ ยังไงพี่ก็ต้องขอโทษแทนลุงเค้าด้วยนะจียง พี่ควรจะห้ามไม่ให้เค้าลากจียงมาเกี่ยวข้องกับครอบครัวแท้ๆ”

 

 

 

จียงยิ้มกว้างก่อนจะโผเข้ากอดพี่สาวสุดที่รัก นี่ไม่อยากจะอวดนะ ว่าตอนจียงอายุ 5 ขวบอ่ะ พี่อึนจูเป็นนางฟ้าประจำใจเขาเลยล่ะ !!! วันไหนไม่ได้เจอหน้าก็แทบจะกินข้าวไม่ได้แน่ะ และถ้าไม่ใช่เพราะลุงมาขอพี่อึนจูไปเป็นภรรยานะ ป่านนี้จียงคงจะได้ขอพี่เค้าเป็นแฟนไปแล้วด้วย *ทำปากบู้*

 

 

“พี่อึนจูก็รู้ไม่ใช่เหรอฮะ ว่าผมต้องช่วยลุง … ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทำให้ลุงมีความสุข” ฟังดูเผินๆก็เหมือนหลานกตัญญูอยู่หรอก แต่ความจริงแล้ว จียงมีอะไรบางอย่างที่จะต้องตอบแทน ‘ลุง’ เหมือนกันล่ะวะ

 

 

“ถ้าอย่างนั้น … จียงจะสัญญาอะไรกับพี่หน่อยได้มั้ย ?” สายตาของพี่อึนจูเต็มไปด้วยความหวัง มือของเธอกระชับมือของจียงไว้แน่น ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายวิ๊งๆจนเขาตาพร่าเชียว

 

 

“ได้สิ แต่พี่อึนจูก็ต้องสัญญากับจียงก่อนนะ ว่าจะไม่ขอให้จียงไปเป็นแฟนกับน้องซึงรีอ่ะ ชาตินี้ผมเกิดเป็นผู้ชาย ก็จีบสาวบ้างอะไรบ้างเหอะนะ นี่ผมก็แอบเล็งไปแล้วนะเนี่ย ถ้าหากจะต้องยกใจให้ใครซักคนจริงๆ ลูกสาวบ้านนี้ก็น่าสนใจไม่น้อยเลยล่ะ” คนฟังหัวเราะเบาๆกับความคิดทะเล้นของเด็กน้อยตรงหน้า ที่บัดนี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ และถึงวัยจะ ‘ครองเรือน’ แล้วสินะ คิกๆ

 

 

“ไม่ต้องห่วง พี่ก็ไม่ได้อยากให้ซึงรีมีแฟนเป็นผู้ชายหรอก แต่พี่ก็รับรองไม่ได้นะ ว่าพี่ชายทั้ง 3 ของซึงรี จะไม่อยากมีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน ^^”

 

 

 

เอ่อ … จียงชักจะร้อนวาบๆที่ช่วงหลังแล้วสิ ถ้าหากพี่อึนจูพูดมาแบบนี้ เขาก็อดที่จะระแวงไอ้คุณชาย 3 คนนั่นไม่ได้แฮะ

 

 

 

“ที่พี่อยากจะขอร้อง มันง่ายนิดเดียวเลยจียง …”

 

 

 

 

 

.

.

 

 

 

 

 

‘แกร๊ก’

 

 

 

เสียงเปิดประตูห้องทำให้จียงได้สติ หลังจากนั่งสบตากับพี่อึนจูมาซักพักใหญ่ๆ ชายหนุ่มร่างเล็กที่เขาจำได้ดีว่าเป็นผู้บริหารกิจการของเครือวายจี กับชายหนุ่มหน้าหวานปานน้ำผึ้งที่น่าจะเป็นผู้จัดการโออะไรนั่นเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ

 

 

“พวกเราได้รับคำสั่งมาให้พาคุณจียงไปทัวร์กิจการของตระกูล ต้องขออนุญาตคุณนายหญิงด้วยครับ” จินฮวานกล่าวอย่างสุภาพ ทำให้พี่อึนจูของเขาโค้งให้อย่างนอบน้อมเช่นกัน

 

 

“ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ขอรบกวนคุณสองคนช่วยดูแลจียงอย่างดีด้วยนะคะ”

 

 

“งั้นเราไปกันเลยแล้วกันครับ” ชายหน้าสวยผายมือให้ จียงจึงต้องรีบเดินออกไปทันที

 

 

 

 

 

ตลอดเย็นนั้น จียงได้รับการคุ้มกันดูแลอย่างดีเยี่ยมจากคนสนิททั้งสองของท่านประธานยาง เบคยองได้พาจียงไปแนะนำสถานที่ต่างๆให้รู้จักจนทั่วกรุงโซล ตั้งแต่กิจการบนดินที่มีเกือบทุกประเภทในตลาดหลักทรัพย์ ไปจนถึงกิจการใต้ดินที่มันมีโลเกชั่นอยู่ ‘ใต้ดิน’ จริงๆนะ

 

 

 

“ทั้งหมดนี่ คุณจียงจะต้องเรียนรู้การทำงานจากเราสองคน จากนั้นก็ต้องไปศึกษางานเกี่ยวกับทรัพยากรบุคคลจากท่านรองปาร์ค ซึ่งพวกเราจะพาคุณไปในวันพรุ่งนี้ แต่ก่อนหน้านั้น … พวกเรามีอะไรบางอย่างจะเตือนคุณซักหน่อย” เบคยองตัดสินใจจะราดน้ำลงกองไม้ ก่อนที่ไอ้หมีนรกมันคิดจะจุดไฟ ขณะนี้พวกเขากำลังเดินอยู่บนชั้น 2 ของคฤหาสน์ ซึ่งภารกิจสุดท้ายของทั้งสองคน คือการพาคุณจียงไปส่งให้ถึงห้องโดยปลอดภัย และคุ้มครองจนกว่าแน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามาวุ่นวาย

 

 

 

 

ร่างเล็กๆของซองเบคยองเดินนำหน้าไปตามทางเดิน โดยไม่ลืมที่จะกรอกตามองไปรอบๆอย่างระอา เพราะกลิ่นอายความไร้สาระของไอ้หมีบ้าคู่กัดของเขามันอบอวลอยู่แถวนี้ตลอดเวลา ท่าทางมันจะมีแผนปัญญาอ่อนไว้สำหรับต้อนรับ ‘ว่าที่(คู่ชีวิต)ท่านผู้นำคนต่อไป’ แน่ๆเลย

 

 

 

 

“คุณจียงครับ” เบคยองเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น

 

 

 

 “เอ่อ … เรียกผมว่าจียงเฉยๆเถอะครับ ผมไม่คุ้นเคยกับการถูกเรียกแบบยกย่องขนาดนี้” จียงโครตเกรงใจเลยจริงๆนะ ตั้งแต่เจอหน้ากัน ท่านรองซองกับผู้จัดการโอก็ให้เกียรติประหนึ่งว่าเขาเป็นลูกบ้านนี้ไปด้วยก็ไม่ปาน คิดแล้วไม่ไหวจะเคลียร์จริงๆว่ะ

 

 

“ไม่ได้ครับ นี่เป็นคำสั่งของท่านประธาน คุณจียงอยู่ที่นี่ในฐานะ ว่าที่ผู้นำคนต่อไป พวกผมจะต้องให้ความเคารพเสมอกับท่าน ไม่มีสิทธิ์ล่วงเกินตีตนเสมอด้วย ต้องขออภัยที่ไม่อาจทำตามคำสั่งได้จริงๆครับ” จินฮวานแย้งทันควัน เขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่อยากประกาศให้ปาร์คฮงจุนรู้ว่า แผนการปัญญาอ่อนของมัน ไม่มีวันได้ผลหรอกเฟ้ย

 

 

“อ่า งั้นก็ตามสบายแล้วกันครับ” จียงพ่ายราบคาบกับใบหน้าหวาน แล้วก็รอยยิ้มอบอุ่นนั้นเชียวล่ะ

 

 

 

 

เมื่อเลี้ยวไปทางปีกตะวันออก ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องเหล่าคุณหนูทั้งหลายของตระกูล เบคยองก็รู้สึกสังหรณ์แปลกๆ เขาจึงตัดสินใจชะลอฝีเท้า แล้วเสียมารยาทตีเสมอให้อยู่ระดับเดียวกับจียง

 

 

“ฐานะของคุณจียงเป็นสิ่งที่คนในตระกูลนี้ปรารถนามากที่สุด ดังนั้น … พวกผมอยากจะเตือนให้คุณระวังตัวไว้ให้มากที่สุด อย่าไว้ใจใคร และอย่ารีบร้อนยกหัวใจตัวเองให้ใครก่อนจะถึงเวลาอันสมควร เพราะสุดท้ายแล้ว จะมีเพียงคนเดียวที่ได้หัวใจคุณไปโดยไม่มีการนองเลือดอย่างแน่นอน”

 

 

 

ชายร่างเล็กพูดขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย หากแต่แฝงไปด้วยความนัยที่ทำให้จียงรู้ว่า ซองเบคยองไม่ธรรมดาแน่ๆ พูดยังกะเห็นอนาคตแบบนี้ จียงชักจะคันปากอยากถามแล้วสิ ว่าใครกันวะ ที่จะมาเป็นแฟนของจียงแล้วสืบทอดตระกูลนี้ไปด้วยกันอ่ะ ขนาดเขาเอง เขายังไม่รู้เลยว่า ตอนนี้กูสนใจใครในพี่น้องพวกนั้นอยู่วะ ? ที่จำได้ก็มีแค่หมอนั่นที่แม่งจ้องเอาจ้องเอา กับเด็กน้อยซึงรี ที่มองไอ้เบ้เพื่อนเขายังกับจะกลืนลงไปทั้งตัว >_< แค่นั้น ?

 

 

 

ห๊ะ ??? … หรือว่า …

 

 

 

“สำหรับคุณนายทั้งหลายของท่าน พวกผมมั่นใจว่า พวกเธอคงจะไม่เข้าหาและสานสัมพันธ์ในทางไม่เหมาะไม่ควรกับคุณจียงแน่ๆ เพราะความภักดีในตัวท่านเป็นเหตุผลหนึ่ง และพวกเธอคงจะคาดหวังไว้สำหรับเหล่าทายาท … โดยเฉพาะ คุณนายทั้งสามที่มีลูกชายกับท่าน”

 

 

 

เสียงของเบคยองปลุกให้จียงได้สติจากความคิดบางอย่างที่แว่บเข้ามา ซึ่งเขาก็ต้องรีบสลัดภาพของคนในความคิดออกไปก่อนที่จะถูกจับได้ว่าเริ่มจะรู้สึกแปลกๆกับลูกบ้านนี้ละ *ปาดเหงื่อ*

 

 

 

“ที่สำคัญกว่านั้น …” เขาเกริ่นต่อด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง แล้วทุกสิ่งรอบกายอยู่ในความสงบ จนจียงได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง

 

 

 

จินฮวานอมยิ้มเมื่อมองเห็นประกายความกังวลในดวงตาคู่สวยตรงหน้า เขาจึงออกเดินต่อไปเพื่อทิ้งระยะเวลาเล็กน้อยให้จียงได้เตรียมใจ เพราะสิ่งที่จะพูดต่อไปนี้ ยากนักที่จะทำใจยอมรับได้ในทันที จนในที่สุดพวกเขาก็มาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของจียง …

 

 

 

“หากคุณยังเป็นหนุ่มพรหมจรรย์ หรือไม่มีรสนิยมทางเพศแบบอนุรักษ์ธรรมชาติ ผมก็ขอเตือนด้วยความหวังดีอย่างที่สุด ว่าให้ระวังไว้ดีๆ ผู้ชายทุกคนในบ้านหลังนี้ไม่ได้มีรสนิยมปกติแบบเดียวกับท่านประธานเสมอไปนะครับ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O[ ]O ??????????

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ห่ะ ประโยคนี้ประโยคเดียวนี่แหละที่จะทำให้จียงเปลี่ยนใจ แล้วอยากจะหนีออกจากที่นี่ให้ไวที่สุด

 

 

 

เพราะผู้ชายบ้านนี้ไม่ได้มีรสนิยมแบบเดียวกับท่านประธานฯ เสมอไป ?????

 

 

 

 

 

ฮึ้ยยยยยยยย !!!!!

 

 

 

 

 

มิน่าล่ะ …

พอรู้ว่าจียงจะอยู่ในฐานะอะไร พวกแม่งก็มองกูตาเป็นมันเลยว๊อยยยยยยยยยย T^T

 

 

 

 

 

 

 ~ TBC ~


 

 

 

 

Talk : ดีใจกันมั้ย ? เค้าจะลดเวลาอัพลงเหลือ 8 วัน >_<

แต่คงจะไม่สามารถอัพไวกว่านั้นแล้ว เพราะแค่นี้ก็แต่งไม่ทัน งานล้นมือ ... อะฮึก !!!


 

 

วันนี้มีเรื่องน่ายินดี (?) จะแจ้งให้ทราบ

ว่าแจนหางานประจำทำได้สำเร็จแล้วค่า !!! *กรีดร้อง*


 

 

มันเป็นเรื่องน่ายินดี ที่แจนจะมีเงินไปเลี้ยงดูผู้ชายเหล่านั้น ^O^

แต่ก็เป็นเรื่องน่าสะเทือนใจที่จะมีเวลาแต่งฟิคน้อยลง T^T

((เอิ่ม อย่างกับว่าปกติ แกมีเวลาแต่งเยอะนักนี่ ? แจนนาลิซ ???))


 

 

เพราะฉะนั้น แจนจะพยายามแต่งให้ไวนะคะ แต่สำหรับเดือนแรกของการทำงาน

สมมติว่าไม่ได้ตามเป้า 8 วัน ... แจนก็กราบขออภัยแฟนฟิคทุกคนไว้ ณ ที่นี้เลย

เค้ายังไม่เลิกแต่งฟิค แค่แต่งช้า (เหมือนเดิม) แค่นั้นเอ๊ง ฮ่าๆๆๆๆ


 

 

มาพูดถึงฟิคกันบ้าง ...

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ที่เข้ามาให้กำัลังใจ และกรีดร้องกันไปตามสไตล์

แจนชอบทุกคอมเม้นท์เลยนะคะ ชอบมากจนอยากจะจัดอันดับแฟนฟิคที่เม้นท์โดนใจ

แล้วจะให้รีเควสตอนพิเศษได้ตามที่คนที่เม้นท์โดนใจแจนที่สุด

แต่มันเป็นโครงการในอนาคตที่ ... ให้เรื่องดำเนินต่อไปเื่รื่อยๆ แล้วเราจะว่ากันใหม่ค่ะ ฮาาาาาาา


 

 

ถ้าหากถามว่าคนแต่งเรื่องนี้ชอบใคร ... ซึ่งหากให้ตอบจริงๆ แล้วไม่ให้ตอบว่าเป็นจียง

แจนอยากจะบอกใจจะขาด ว่าแจนชอบพี่เว่น >_<

แบบว่า เฮียแกยังมีอะไรอีกมากมาย ที่แจนจะสาธยายในตอนต่อๆไป

แต่รับประกันความแรงส์ ของเฮียเว่นแน่นอน 100% ค่ะ

*ปิดหน้าเขิน*


 

 

ปล. ตอนไปดูงานโค้ก พี่เว่นหล่อโฮกมาก จนต้องกลับมาระบายลงฟิค >/////<

ปลล. ใกล้วันรับปริญญาแล๊ววววววววววววว

edit @ 22 May 2011 02:40:20 by ::-ด่-J@nNaLiz-ด่-::

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจกะน้องแจนด้วยนะคะ
ที่ได้งานแล้ว อาจจะอวยช้าไปมากๆๆๆๆ
แต่ก็ดีใจด้วยจิงๆค๊าาาา

ก๊ากๆๆๆ....................
จียงถึงกับอึ้งไปเลยอะ
แต่แหม...ตัวเองก็หวั่นไหว
ไปกะคุณชายตาคมแล้วเหอะ
คิกคิก...ไม่รู้ว่าจียงจะโดนรุกขนาดไหนน๊าาา

#5 By vvMARvv (110.171.4.157) on 2011-09-03 19:33

เหมือนมีลางเห่าหอน บอกให้เข้ามาเช็ค
แล้วก็ออกจริงๆด้วยอ่ะค่า ลัลล๊าระบำรอบบล็อก

การสนทนาของพี่น้องตระกูลนี้นี่ไม่ธรรมดา
พี่ดงอุคกับพี่บอมมี่ ทายได้ถูกมาก
แต่ขำไอ้ความคิดของพี่แดนนี่อ่ะค่ะ
มาดูซิว่าชเวซึงโป้ที่ทำหน้าหล่อเลวเป็นอย่างเดียว
จะได้ภรรยาที่มีคุณสมบัติตรงกับที่ต้องการจริงหรือเปล่า
แรงสุดคือคนชี้โพรงอย่างมินจี

เอาล่ะสิ จะกำจัดอาหมีได้ง่ายๆขนาดนั้นเชียวเหรอ?
ทางนี้เค้าก็ใช่ว่าจะยอมกันง่ายๆเหมือนกันน๊า
(แต่หนูอยากให้อาหมีไปมีซัมติงกับน้าเบ็คมากกว่านะค๊าาาาาา)

ความคิดคุณอาบรรเจิดกว่าเฮียแดนมากมายค่ะ
เล่นเอาฮาเกือบตกเตียง
อย่ามาทำงุงิเรียกคะแนนอ้อนบาทาพี่เบ็คแบบนั้นสิคะพี่หมีอ่า
ตัดใจเหอะ ยังไงซะ คุณป๋าเค้าก็อยากส่งมอบอำนาจให้คนที่มี
'สายตาแบบนั้น'
เหมือนกันนั้นแหละค่า!!

มาถึงอีกส่วน
คุณน้องเร้พลังโชตะพลุ่งพล่านมาก
จะน่าขบเผาะไปไหนคะคุณน้อง นูน่าสงสารพี่เบ้อ่ะค่า
ส่วนว่าที่คู่ชีวิตท่านผู้นำตระกูลคนต่อไปคะ
ฟังคำพี่เบ็คกับพี่จินนี่ไว้แหละดีค่ะ
สองคนนี้ดูเอาการเอางานที่สุดในเรื่องแล้วล่ะ
คอยระวัง 'ข้างหลัง' ของท่านเอาไว้ให้ดี
เยว๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(?????????)

สุดท้าย ยินดีกับพี่แจนด้วยนะคะที่ได้งานทำแล้ว
เราจะได้เอาเงินไปเลี้ยงดูปู้ชายกันต่อไป(?)
อันที่จริง แพรวเองก็ชอบพี่เว่นที่สุดในวายจีค่ะ
ชอบมาตั้งแต่บิ๊กแบงยังแบเบาะเลยนะเอ้อ

ประเดี๋ยวจะนอกเรื่องเกิน
ยังไงก็จะรอคอยตอนต่อไปเสมอนะค๊า

#4 By ~*owo~*::kIrAhImE~*-w-~*:: on 2011-05-23 15:28

อย่างแรก แสดงความยินดีด้วยนะค่ะ ใกล้จะรับปริญญาแล้ว
อิจฉา อิอิ
และได้งานทำแล้วด้วย ลงช้าไม่เป็นไรค่ะ ขอให้ลงก็พอ

อย่างสอง ดีใจสุดซึ้งลดวันลงฟิคแล้ววว
คิคิ เย้ๆๆๆ

อย่างสาม เข้าฟิคดีกว่า
เฮียเบ็คกะเฮียจิน ดีกับจียงจังเลยยย
ชอบบบบบบบบบบบบ
และ แอบลุ้นเล็กๆอ่า เฮียเบ็คกะเฮียหมี กัดกันดีนัก ก๊รากๆๆ

เค้าก้ชอบน้า เฮียเว่นอ่ะ น่ารักเวอร์
แถมตอนนี้เฮียเว่นชอบขัดเฮียบินอีก เอิ๊กสๆๆ
สนุกแน่คู่นี้ ยิ่งเจ๊(?)เว่นแรงๆน่ะ หึหึหึ
รอพาร์ทต่อไปน่ะค่ะ

อ้อ จะลืมคู่พระนางซะแล้ว
ท็อปหนา ทำเป็นพูดไม่สนใจ ชิส์ๆ
แล้วชั้นจะคอยดูนะว่าจะทำได้อย่างที่พูดอะป่าว

#3 By mintaname on 2011-05-22 22:25

ป๊าดดดดดดด*ตบเข่า!!!
ก่อนอื่นขอแสดงตวามยินดีกับน้องที่ได้งานทำแล้วจ้า
ยินดีต้อนรับเข้าสู่สมาคม"มนุษย์เงินเดือน" จ้า^^

มาเรื่องฟิคดีกว่า..
ตอนนี้บอกไม่ได้เลยว่าชอบใครมากกว่ากัน
เพราะมัน ฮามาก มันบ้ามาก มันแบบว่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ทุกคนอ่ะ ทุกคนเลยจริงๆ กด LIKE ไปทุกตัวละครเลย

ฮาลุงเท็ดดี้อ่ะ หัวสมองแกคิดแต่ว่า ใครจะหล่อกว่าแก
แถมยังคิดแต่จะฮุบตำแหน่งหัวหน้าอีกอ่ะ โอยยขำ
ที่ำสำคัญคู่กัดร่างเล็ก(เตี้ย) อย่างพี่เบคยองก็ฮาอ่ะ (จิ้นไปอีกคู่)

แล้วบรรดาลูกๆของป๋ายางฯอ่ะ ถึงขั้นนั่งประชุมกันเลยทีเดียว
แต่สรุปแล้วที่จะเข้าชิงตำแหน่งจริงๆนี่มีแ่ค่ 3 คน โอยยย
พี่แทบินกับพี่ดองวุคอ่ะ ขนาดเป็นพี่น้องกันยังกัดกันได้อีกอ่ะ(จิ้นไปอีกคู่)
แต่ไอ้คนที่ปฏิเสธ ไม่เอา ไม่สนอ่ะ คนนั้นอ่ะน่าสนใจจริงๆ
น้องซึงเราก็เริ่มลุกไล้(?)พี่เบ้ ด้วยความน่ารักฮ่าๆๆ (จิ้นไปอีกคู่)

พี่จินฮวานคนสวยก็พลอยเป็นไปกะเค้าด้วย
ที่เหลือก็รอแค่คนเดียว ..แดซอง คนสำคัญนะ!!


แต่ชอบที่พี่เบคยองบอกจียงจังเลย...
...ผู้ชายบ้านนี้ไม่ได้มีรสนิยมแบบเดียวกับท่านประธานฯ เสมอไป..!!!! โฮกกกกกกก ชอบบ้านนี้!!!

หลังจากนี้ไปจียงจะต้องเจออะไรอีกบ้างน้า~ *ลุ้นนนน


ปล.ถึงน้องจะไม่มีเวลาพี่ก็รอได้จ้ะ ขอแค่ไม่เลิกแต่งก็พอ
ปล๒.พี่ก็ยังคงมีความคิดที่จะให้แต่ง จียงเป็นเรยาซักเรื่องนะ ฮ่าๆๆๆ

แล้วเจอกัน อีก 8 หรือ 10 วันจ้าbig smile

#2 By ♥Snow_G♥ on 2011-05-22 21:03

*ปัง**ปัง**ปัง*

จุดพลุฉลอง ยินดีด้วยสำหรับการที่มีงานประจำทำนะคะคุณน้อง น่าเหนื่อยเนอะที่ชีวิตของชาววีไอพีอย่างเราๆต้องมาหางานทำเพื่อหาตังค์ไปเลี้ยงดูผู้ชาย(?)ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุขแหละเนอะ(*ยิ้มหวาน*)

เข้าเรื่องฟิคกันดีกว่า

(เขย่าๆแขนจียงเรียกสติ)ไม่นะๆจียงเพิ่งจะเจอกับอิปู่ไม่ใช่เหรอ (นี่ตอนที่2เองนะ)ไปคิดถึงไอ้คนหล่อหน้าโหดนั่นซะแล้ว สถาณการณ์แบบนี้อันตรายต่อร่างกาย(เบื้องหลัง)และหัวใจเป็นอย่างมาก อิปู่ตั้งท่าปฏิเสธอย่างเดียวเลย เดียวเหอะ (น่าโมโห)เขายิ่งว่ากันว่ายิ่งปฏิเสธยิ่งจะได้นะ อิอิ (มี?)

ซึงรีแรงมากลากผู้ชาย(ตัวเตี้ย)เข้าห้องไปต่อหน้าต่อตาคุณแม่ กรี๊ด!!!


กระซิบแชรินกะมินจี (พวกเธอไม่มีสิทธิได้หัวใจจียงหรอกจ๊ะ (ยิ้มเย็นๆ))

สรุป...แทเว่น(ไม่มีในฟิคเรื่องนี้?)เอิ่ม...รอต่อไป
สรุปสอง...แล้วแดซองก็ยังไม่ออกมา (ยังคงรอต่อไป)
สรุปสาม รออ่านตอนต่อไปน๊าส์ ^^และยินดีอีกครั้งกับงานประจำจ้า

#1 By newvip_bblove on 2011-05-22 08:07